وزارت دادگستری آمریکا روز چهارشنبه اعلام کرد مدیرعامل یک شرکت فناوری در کالیفرنیا به اتهام تأمین تجهیزات آمریکایی برای نهادهای هسته‌ای و نظامی ایران بازداشت شد

 بر اساس بیانیه این وزارتخانه، جمشید قُمی، ۶۳ ساله، شهروند دو تابعیتی ایران و آمریکا و ساکن نیوپورت کوست در ایالت کالیفرنیا، به «تبانی برای نقض قانون اختیارات اقتصادی در شرایط اضطراری بین‌المللی» متهم شده است.

او متهم است که «تجهیزات پیشرفته شبکه، امنیتی و رمزنگاری ساخت آمریکا را برای مشتریان ایرانی، از جمله نهادهای هسته‌ای و نظامی حکومت ایران تهیه کرده است.» وزارت دادگستری آمریکا همچنین اعلام کرد که جمشید قمی از «شرکت‌های پوششی» در امارات متحده عربی برای پنهان کردن محموله‌های تجهیزات شبکه و رایانه‌ای که مقصد نهایی آنها ایران بود، استفاده می‌کرد و این شرکت‌های واسطه برای مخفی نگه داشتن مقصد واقعی کالاها و دور زدن تحریم‌های ایالات متحده به کار گرفته شده بودند.

جان آیزنبرگ، معاون دادستان کل آمریکا در امور امنیت ملی، در این بیانیه گفت: «طبق آنچه در کیفرخواست آمده، قمی با تأمین فناوری آمریکایی برای سازمان انرژی اتمی ایران و سایر نهادهای تحریم‌شده مرتبط با برنامه هسته‌ای ایران، به ثروت دست یافته است.» او افزود: «بخش امنیت ملی وزارت دادگستری افرادی را که برای پیشبرد اهداف هسته‌ای ایران قوانین ما را نقض می‌کنند، پاسخگو خواهد کرد.» به گفته وزارت دادگستری ایالات متحده، متهم بیش از ۱۵ میلیون دلار از ایران به حساب‌های بانکی خود در آمریکا و یک حساب امانی منتقل کرده و به‌دروغ این پول را به سازمان مالیات آمریکا به‌عنوان ارث خارجی اعلام کرده است.
بر اساس این اتهامات، اظهارنامه‌های مالیاتی فدرال او تقریباً هیچ درآمدی را نشان نمی‌داد و بالاترین درآمدی که در هر سال گزارش کرده بود تنها ۲۰٬۶۸۴ دلار بوده است. وزارت دادگستری آمریکا همچنین مدعی است که او از درآمد حاصل از «طرح دور زدن تحریم‌ها» برای تأمین هزینه ساخت یک عمارت چند میلیون دلاری در اورنج کانتی کالیفرنیا استفاده کرده است.
دادستانی علاوه بر درخواست مجازات حبس، به دنبال مصادره اموال وی از جمله عمارت گران‌قیمت اوست.
بازپرسان معتقدند او به مدت بیش از یک دهه از طریق شرکت خود در تهران به نام «فراز پرداز رایانه»، بیش از ۲۵۰ تن تجهیزات کنترل‌شده تکنولوژی را به‌صورت مخفیانه خریداری کرده است.
او متهم است که با استفاده از حساب‌های شخصی در eBay و PayPal و از طریق شرکت‌های صوری در امارات کالاها را تهیه و به ایران ارسال می‌کرد.

رسانه ابتکار گستر : چه کسانی مسئول افزایش شدید اعدام‌های معترضان هستند؛ ۳۸ اعدام در کمتر از سه ماه

 گزارش جدید «ابتکار دادگستر» نشان می‌دهد که اعدام‌های سیاسی و امنیتی در ایران پس از اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ وارد مرحله‌ای بی‌سابقه شده است. 

بر اساس یافته‌های این گزارش، تنها در فاصله ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ تا ۱۳ خرداد ۱۴۰۵ دست‌کم ۳۸ نفر پس از دادرسی‌هایی که فاقد معیارهای دادرسی عادلانه توصیف شده‌اند اعدام شده‌اند؛ روندی که به گفته تهیه‌کنندگان گزارش با نقش‌آفرینی مستقیم شماری از قضات و نهادهای امنیتی و قضایی کشور همراه بوده است. دادگستر گزارش خود را با این سئوال آغاز می کند، چه کسانی مسئول افزایش شدید اعدام‌های سیاسی و امنیتی پس از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در ایران هستند؟

از اسفند ۱۴۰۴، ایران شاهد تشدید چشمگیر اعدام‌ها با اتهامات سیاسی و امنیتی بوده است (در مجموع ۳۸ مورد از ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ تا ۱۳ خرداد ۱۴۰۵).
در واکنش به این افزایش، ابتکار دادگستر مقامات و نهادهای مسئول تسهیل این اعدام‌ها را بررسی و شناسایی کرده است. اگرچه این اعدام‌ها فراتر از دوره مورد بررسی همچنان ادامه دارند، این گزارش بر بازه دوماهه بین ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ تا ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ تمرکز دارد؛ دوره‌ای که طی آن دست‌کم ۳۲ نفر پس از محاکمه‌هایی به‌شدت ناعادلانه اعدام شدند. جوان‌ترین آن‌ها، امیرحسین حاتمی، تنها ۱۸ سال داشت. با وجود محدود بودن دامنه زمانی این گزارش، یافته‌ها بازتاب‌دهنده الگویی گسترده‌تر و مستمر هستند؛ به‌گونه‌ای که اعدام‌ها با اتهامات سیاسی و امنیتی همچنان با سرعتی نگران‌کننده ادامه دارند.

🔶 نرخ تورم سالانه در ایران از ۵۷‌ درصد عبور کرد

 مرکز آمار ایران روز دوشنبه، ۱۱ خرداد، با انتشار آمار و ارقامی، نرخ تورم نقطه به نقطه تا پایان اردیبهشت ماه را ۸۳.۹ درصد اعلام کرد که بیشترین تورم تجربه شده از سال ۱۴۰۰ به این سو است.

مقایسه کنوانسیون حقوق کودک و مطابقت با قانون اساسی با نگاهی به اعتراضات دی 1404

 

مقایسه کنوانسیون حقوق کودک و مطابقت با قانون اساسی با نگاهی به اعتراضات دی 1404

سونیا سوارکوب

کنوانسیون حقوق کودک ۵۴ ماده دارد. این ۵۴ ماده: حقوق مدنی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کودکان زیر ۱۸ سال را پوشش می‌دهد. تعهدات دولت‌ها، سازوکار نظارت و نحوه اجرای کنوانسیون را مشخص می‌کند، علاوه بر متن اصلی کنوانسیون، سه پروتکل اختیاری هم به آن ملحق شده‌اند (که جزو ۵۴ ماده محسوب نمی‌شوند): پروتکل مشارکت کودکان در منازعات مسلحانه پروتکل فروش کودکان، فحشای کودکان و پورنوگرافی کودکان، پروتکل سازوکار شکایت (Communications Procedure) در مواردی مثل کشتار، بازداشت، شکنجه، آزار جنسی و اعتراف اجباری کودکان، صرفاً مواد پراکنده نقض نشده‌اند، بلکه بخش قابل توجهی از بدنه ۵۴ ماده‌ای کنوانسیون به‌طور هم‌زمان زیر پا گذاشته شده، از مواد ۳، ۶، ۱۲، ۱۹، ۳۷ و ۴۰ گرفته تا اصول کلی کنوانسیون. کنوانسیون حقوق کودک، که جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۷۲ به آن پیوسته، کودک را انسانی مستقل و صاحب حق می‌داند و دولت‌ها را موظف می‌کند که در هر شرایطی، حتی در وضعیت‌های بحرانی و امنیتی، بالاترین سطح حمایت را از افراد زیر ۱۸ سال اعمال کنند. این تعهد بین‌المللی، در قوانین داخلی جمهوری اسلامی نیز بازتاب یافته است، از قانون اساسی گرفته تا قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب ۱۳۹۹. با این حال، آنچه در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بر کودکان و نوجوانان ایرانی گذشت، نشان داد که هم کنوانسیون حقوق کودک و هم قوانین داخلی، در عمل کنار گذاشته شده و کودک به موضوع سرکوب امنیتی تبدیل شده است. ماده ۶ کنوانسیون حقوق کودک، حق ذاتی هر کودک به حیات، بقا و رشد را تضمین می‌کند و دولت‌ها را ملزم می‌سازد که از هر اقدامی که جان کودک را به خطر می‌اندازد، جلوگیری کنند. این اصل با اصل ۲۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز هم‌خوان است که جان و حیثیت افراد را از تعرض مصون می‌داند. با این وجود، گزارش‌های متعدد از شلیک با سلاح جنگی و ساچمه‌ای به معترضان، از جمله نوجوانان زیر ۱۸ سال، و کشته و مجروح‌شدن کودکان در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، نشان می‌دهد که این حق بنیادین هم در سطح بین‌المللی و هم در سطح داخلی نقض شده است. استفاده از زور مرگ‌بار علیه کودک، نه با کنوانسیون قابل توجیه است و نه با قانون اساسی، و هیچ برچسب امنیتی نمی‌تواند این نقض را مشروع جلوه دهد. کنوانسیون حقوق کودک در ماده ۳ تصریح می‌کند که در تمامی اقدامات مربوط به کودک، (بهترین منافع کودک) باید در اولویت مطلق قرار گیرد. همین اصل در قوانین داخلی نیز بازتاب دارد، قانون حمایت از اطفال و نوجوانان، هرگونه رفتار آسیب‌زا، تحقیرآمیز و مغایر با سلامت جسمی و روانی کودک را جرم‌انگاری کرده است. با این حال، بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی هرانا، دست‌کم حدود ۱۵۰ زن در استان فارس بازداشت شده‌اند که اکثریت آن‌ها را دانش‌آموزان دختر تشکیل می‌دهند. انتقال این کودکان به بند سیاسی زندان عادل‌آباد شیراز، نگهداری در فضایی فاقد ظرفیت استاندارد، و اسکان برخی از آن‌ها در کنار زندانیان متهم به قتل، جرائم مواد مخدر و سرقت، نقض آشکار اصل (منافع عالی کودک) است، اصلی که هم در کنوانسیون حقوق کودک و هم در قوانین داخلی جمهوری اسلامی به‌عنوان خط قرمز تعریف شده است. ماده ۳۷ کنوانسیون حقوق کودک اعلام می‌کند که بازداشت کودک باید تنها به‌عنوان آخرین راه‌حل و برای کوتاه‌ترین مدت ممکن اعمال شود و کودک محروم از آزادی باید با احترام به کرامت انسانی‌اش نگهداری شود. این الزام، در نظام حقوقی ایران نیز بی‌سابقه نیست، آیین دادرسی کیفری و قانون حمایت از اطفال و نوجوانان بر رویکرد حمایتی، تفکیک کودکان از بزرگسالان و پرهیز از برخورد کیفری تأکید دارند. با این حال، گزارش‌های مربوط به بازداشت دسته‌جمعی کودکان در مدارس، خیابان‌ها و محلات، نشان می‌دهد که بازداشت نه آخرین راه‌حل، بلکه نخستین واکنش حاکمیت بوده است. بازداشت در محیط مدرسه، که باید امن‌ترین فضای کودک باشد، نقض هم‌زمان کنوانسیون حقوق کودک و تعهدات داخلی دولت محسوب می‌شود. ماده ۱۹ کنوانسیون حقوق کودک، دولت‌ها را موظف می‌کند که کودکان را در برابر هرگونه خشونت جسمی و روانی، سوءاستفاده و بدرفتاری محافظت کنند. این اصل با اصل ۳۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز هم‌راستا است که شکنجه و اجبار به اقرار را ممنوع می‌داند. با این حال، گزارش‌های دریافتی از ضرب‌وشتم، شکنجه، تهدید، تحقیر، آزار جنسی و اعترافات تلویزیونی اجباری از کودکان و نوجوانان بازداشت‌شده، نشان می‌دهد که نه‌تنها این ممنوعیت‌ها رعایت نشده، بلکه نقض آن‌ها به رویه تبدیل شده است. اعتراف اجباری از کودک، هم از منظر کنوانسیون حقوق کودک و هم بر اساس قانون اساسی ایران، فاقد هرگونه اعتبار حقوقی است و خود مصداق جرم محسوب می‌شود. کنوانسیون حقوق کودک در ماده ۱۲، حق کودک برای بیان آزادانه دیدگاه‌هایش را به رسمیت می‌شناسد و دولت‌ها را موظف می‌کند که این حق را محترم بشمارند. این حق، در چارچوب قانون اساسی ایران نیز با اصول ۲۴ و ۲۷ قابل تطبیق است که آزادی بیان و تجمع را به رسمیت می‌شناسند. برخورد امنیتی با کودکان و نوجوانانی که در اعتراضات حضور داشته‌اند، نشان می‌دهد که دولت، هم تعهدات بین‌المللی خود و هم اصول اعلام‌شده در قوانین داخلی‌اش را نادیده گرفته و مشارکت مدنی کودک را به جرم امنیتی تبدیل کرده است. در مجموع، آنچه در دی‌ماه ۱۴۰۴ بر کودکان ایران گذشت، نه صرفاً نقض کنوانسیون حقوق کودک و نه صرفاً تخلف از قوانین داخلی، بلکه تعلیق هم‌زمان هر دو نظام تعهد است. کودکان بازداشت‌شده، شکنجه‌شده و کشته‌شده، قربانی نبود قانون یا ابهام حقوقی نشدند، قربانی بی‌اعتنایی آگاهانه به قوانینی شدند که خود جمهوری اسلامی به تصویب رسانده یا به آن‌ها پیوسته است. از منظر حقوق بین‌الملل، نقض گسترده و سازمان‌یافته حقوق کودکان، مسئولیت مستقیم دولت را به دنبال دارد، و از منظر حقوق داخلی، این وقایع نشان‌دهنده فاصله عمیق میان قانون مکتوب و واقعیت اجرایی است. در هر دو سطح، یک حقیقت مشترک باقی می‌ماند: در دی‌ماه ۱۴۰۴، کودک در ایران نه (موضوع حمایت)، بلکه (هدف سرکوب) بوده است.

کنوانسیون حقوق کودک ۵۴ ماده دارد.

این ۵۴ ماده:

حقوق مدنی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کودکان زیر ۱۸ سال را پوشش می‌دهد

تعهدات دولت‌ها، سازوکار نظارت و نحوه اجرای کنوانسیون را مشخص می‌کند

علاوه بر متن اصلی کنوانسیون، سه پروتکل اختیاری هم به آن ملحق شده‌اند (که جزو ۵۴ ماده محسوب نمی‌شوند):

پروتکل مشارکت کودکان در منازعات مسلحانه

پروتکل فروش کودکان، فحشای کودکان و پورنوگرافی کودکان

پروتکل سازوکار شکایت (Communications Procedure)

نکته مهم برای متن تو این است که:

در مواردی مثل کشتار، بازداشت، شکنجه، آزار جنسی و اعتراف اجباری کودکان، صرفاً مواد پراکنده نقض نشده‌اند، بلکه بخش قابل توجهی از بدنه ۵۴ ماده‌ای کنوانسیون به‌طور هم‌زمان زیر پا گذاشته شده، از مواد ۳، ۶، ۱۲، ۱۹، ۳۷ و ۴۰ گرفته تا اصول کلی کنوانسیون.

معرفی کتاب وضع بشر اثر : هانا آرنت

 معرفی کتاب وضع بشر اثر : هانا آرنت

سونیا سوارکوب

هانا آرنت در سال ۱۹۰۶ در شهر کوچکی که امروزه جز هانوفر آلمان است به دنیا آمد او خانواده‌ای یهودی و روشنفکر داشت هانا آرنت در بزرگسالی به دانشگاه رفت و شاگرد اساتید بزرگی شد. هایدیگر یکی از اساتید هانا آرنت بود که بین آنها روابط عاشقانه نیز صورت گرفت اما بعدها گرایش هایدیگر به حزب نازی باعث اختلاف و دوری بین آنها شد. اما حتی بعد از این جدایی ارتباط معناداری بین آنها وجود داشت هانا سعی کرد جنبه‌های وجودی هایدیگر که بعدها جز دانشمندان و فیلسوفان قرن ۲۰ شد را بدون توجه به کشش حزبی و سیاسی او بشناسد بعد از او استاد فیلسوف دیگری نیز داشت که هانا را ه سمت شناخت عمیق‌تری از فلسفه سیاست و بشریت سوق داد. هانا آرنت زندگی پرتلاطمی داشت. آنا در دهه‌ای رشد یافت که نازی‌ها به قدرت رسیده بودند و قوانین سختگیرانه‌ای نسبت به یهودیان به وجود آمده بود. هانا مجبور شد که از کشورش فرار کند و به فرانسه برود در فرانسه در کمپ‌های پناهندگی زندگی کرد، اما با شدت گرفتن جنگ جهانی دوم فرانسه هم امن نبود و مجبور شد آنجا را ترک کند لازم است یادآوری کنیم که هانا آرنت با وجود اینکه کشش مذهبی متعصبانه‌ای نداشت بعد از اینکه به فرانسه می‌رود وارد گروهی می‌شود که یهودیان تشکیل داده بودند برای نجات کودکان یهود از هولوکاست در آلمان نازی.اما در نهایت به آمریکا می‌رود. در نیویورک مجبور می‌شود دوباره از صفر شروع کند او شروع به نوشتن برای مجله‌های بزرگ کرد و بعدها به یکی از بزرگترین نویسندگان و مقاله نویسان متفکران و فیسلوفان قرن بیست شد. چیزی که هانا آرنت رو خاص می‌کند این است که، فلسفه اون فقط یک بحث تئوریک نبود اون در فلسفه‌اش از چیزهایی می‌نوشت که تجربه‌اش کرده بود جنگ، تبعید، از دست دادن کشور و زندگی تحت یک رژیم دیکتاتوری همین نوع نوشتن باعث شد که متن‌ها و فلسفه و نظرهاش عمیق باشند. هانا در مقالاتش در مورد آزادی سیاست و مسئولیت اخلاقی حرف می‌زند چیزی که آنرا خاص می‌کند این است که همیشه به زندگی انسان‌ها در دنیای واقعی فکر می‌کرده. هانا آرنت کتاب وضع بشر را در سال  ۱۹۵۸ وقتی که دنیا ازجنگ جهانی تازه بیرون آمده بود و مردم تازه داشتن فکر می‌کردند که چطور از رخداد دوباره این گونه جنگ‌ها و نزاع‌ها جلوگیری کنند، نوشته‌است. این کتاب در واقع پاسخی است به این سوال که چطور انسان بمانیم در دنیایی که مدام ما را به سمت بی‌رحمی و از خود بیگانگی می‌برد. آنا آرنت در کتاب وضع بشر در مورد تغییرات زندگی مدرن صحبت می‌کند او می‌گوید در دنیای امروز بیشتر مردم تمرکزشان را بیشتر روی تولید گذاشته‌اند در واقع زندگی ما پر شده از اینکه چقدر می‌توانیم بسازیم ،تولید کنیم، مصرف کنیم و همیشه در حال بازدهی باشیم اما مشکل اینجاست که این چرخه تکراری ما را از خلاقیت و معنا دور می‌کند به این فکر کنید که چقدر فرهنگ مصرف کردن و همیشه در اوج بازده‌ای بودن در بین ما انسان‌ها اوج گرفته خیلی از ما فکر می‌کنیم اگر مدام در حال کار و تولید نباشیم ارزشمون کمتر است. هانا در اینجا این سوال را مطرح می‌کند که آیا واقعاً این همان زندگی است که ارزشش را داشته. اون معتقده که دنیای مدرن با تاکید بر روی مصرف و تولید ما را از چیزهای مهم‌تری مثل تعاملات اجتماعی خلاقیت و معنای این‌ها دور می‌کند. هانا در این کتاب زندگی انسان را به سه بخش اصلی تقسیم می‌کند که هر کدام نقش خاصی در زندگی ما دارند کار، خلق و اقدام. کار در واقع تمام فعالیت‌هایی است که ما برای زنده موندن انجام می‌دهیم مثل نظافت غذا درست کردن یا حتی شغل‌هایی که فقط نیازهای روزمره را تامین می‌کند آرنت میگه کار ضروری است، اما خلاقیت و آزادی در آن نیست چرا که کارهیچ وقت تمام نمی‌شود. هر روز باید کار کنیم، غذا درست کنیم نظافت کنیم، قبض‌ها رو پرداخت کنیم و این‌ها رو چرخه‌هایی بدون پایان می‌داند. فکر کنید هر روز در حال انجام این کارها هستید و در پایان روز از خودتان می‌پرسید برای خودم برای آیندم چه کار مفیدی انجام داده‌‌ام و این دقیقاً جاییه که هانا آرنت در موردش هشدار می‌دهد. این را در نظر داشته باشیم که هانا آرنت کار را بی‌ارزش نمی‌داند در واقع می‌گوید، اگر زندگی ما فقط به کار خلاصه شود از معنا و مفهوم خلاقیت و معنای زندگی حروم مانده‌ایم. آرنت در مورد خلق می‌گوید حق یعنی ساختن چیزهایی که ماندگار هستند، می‌تواند هنر باشد می‌تواند یک تکنولوژی جدید باشد حتی ساختن یک سیستم اجتماعی که برای نسل‌های آینده مفید باشد. خلق کردن در واقع کاری بیشتر از کارهای روزمره است و  از اینکه صرفاً حیات داشته باشد بالاتر برود و پیشروی کند. مثل هنرمندی که یک تابلوی نقاشی را خلق می‌کند که انسان‌های دهه‌های بعد هم می‌توانند آن را ببینند و از تماشای آن لذت ببرند یا دانشمندی که تکنولوژی جدیدی می‌سازد یا ابداع می‌کند که زندگی مردم را راحت‌تر می‌کند. هانا معتقد است که خلق کردن ما را از  دنیای طبیعی و نیازهای روزمره جدامی‌کند. و سطح سوم اقدام: هانا آرنت قدام را مهمترین بخش زندگی انسان می‌داند و می‌گوید اینجاست که ما با دیگران تعامل می‌کنیم، نظر می‌دهیم و تاثیر می‌گذاریم. آنت می‌گوید اقدام تنها جاییه که انسان می‌تواند آزادی و فردیت واقعی خودش را نشان دهد اقدام مستقیماً با تعامل با دیگران برقرار می‌شود. وقتی ما صحبت می‌کنیم، تبادل نظر می‌کنیم در اجتماع بصورت فعال حضور داریم بخشی از خودمون را وارد دنیای دیگران می‌کنیم و این چیزی است که فراتر از کار و یا خلق هست. مثل یک فعالیت اجتماعی که یک فرد برای تغییرات مثبت انجام می‌دهد. مثلاً یک سخنرانی یا یک اعتراض مسالمت آمیز، حتی یک مکالمه ساده که بتواند دیدگاه کسی را تغییر بدهد یا تاثیر عمیق روی زندگی آن فرد بگذارد. اقدام به ما یادآوری می‌کند که انسان‌ها تنها با ارتباطات و تعاملاتشان می‌تواند دنیا را تغییر بدهند. هانا آرنت معتقده که زندگی انسان دو حوزه خصوصی و عمومی دارد. حوزه خصوصی مربوط به زندگی شخصی نه و خانواده و چیزهایی که صرفاً به خود شخص مربوط است و عمومی جایی است که ما با دیگران در تعامل هستیم نظر میدهیم و در مسائل جامعه شرکت داریم. هانا آرنت معتقد است. که در دنیای مدرن امروز آدم‌ها بیشتر در حوزه خصوصی خودشان گیر افتاده‌اند، یعنی زندگیشان منوط شده است به خانه، کار و زندگی روزمره و ارتباطاتشان با حوزه عمومی کمتر شده است یه نمونه را بخواهیم در دنیای امروزی بگویم، شبکه‌های اجتماعی هستند که به ظاهر اجتماعی بنظر می‌رسند اما بیشتر مردم در این فضا به نمایش زندگی خودشان می‌پردازند نه تعامل واقعی با دیگران. یکی دیگه از ایده‌های جالب ارنت این است که می‌گوید: انسان‌ها دنبال جاودانگی هستند اما منظورش از جاودانگی زنده بودن تا ابد نیست. آرنت میگه انسان‌ها می‌خواهند چیزهایی خلق کنند که بعد از مرگشان نیز بماند. در دنیای امروز بیشتر مردم در پی چیزهای زودگذر هستند چیزای مثل پست‌های سریع و کوتاه در شبکه‌های اجتماعی یا موفقیت‌های کوتاه مدت اما آرنت میگوید ارزش زندگی در چیزهای عمیق‌تر و بلند مدت‌تر است، چیزهایی که تاثیرگذاری بیشتری داشته باشند مثل نوشتن یک کتاب که نسل‌‌های بعد هم، قابل استفاده باشد یا طراحی و ساخت یک اثر هنری یا یک بنیاد یا مجموعه که به مردم کمک کند. در واقع آرنت سعی دارد به ما یادآوری کند که زندگی چیزی بیشتر از کار کردن و مصرف کردن است می‌توانیم بگویم کتاب وضع بشر دعوتیست به بازنگری در زندگی خودمان و جامعه.

🔺صدور حکم اعدام علیه دو جوان ۲۰ ساله به اتهام «جاسوسی»؛ ماشین مرگ جمهوری اسلامی سر ایستادن ندارد

 ◾️در ادامه موج اتهام‌زنی‌های بی‌اساس و صدور احکام اعدام برای مخالفان و معترضان رژیم، قوه قضائیه جمهوری اسلامی حسن و حسین امیری، برادران دوقلوی ۲۰ ساله، را به «جاسوسی برای اسرائیل» متهم و آنها را به اعدام محکوم کرد.